"Sinds ik kinderen heb, heb ik minstens de helft van m’n ambities de deur uit gegooid", vertelt Daphne in het programma. De zorg voor haar twee kinderen neemt een belangrijke plaats in haar leven in. Als schrijfster werkt ze daarom vooral thuis. "Je ‘ver-Ma-Floddert’ trouwens wel heel snel als je thuis werkt. Ik zit het liefste de hele dag in m’n joggingbroek achter de computer. Als je thuis werkt, wordt de prikkel om iets aan jezelf te doen wel heel klein."
 
Daphne is onder meer geïnspireerd door Annie M.G. Schmidt. "Toen mevrouw Schmidt begon met schrijven werd ze niet erg serieus genomen. De gedichtjes, versjes en verhaaltjes die ze schreef, waren een beetje kinderlijk. Zo werd dat toen gezien. Maar eigenlijk is het literatuur. Er is nu een leerstoel Annie M.G. Schmidt."
 
Daphne gelooft niet in God of de hemel. "Maar ik heb wel een heel mystiek gedeelte dat er graag in zou willen geloven. In een kerk kan ik me heel speciaal voelen. Het is moeilijk te benoemen. Maar als je weer buiten staat, denk je: hier voel ik me duidelijk anders dan dat ik me binnen voelde. Het is een hele welkome sfeer in de kerk. Ik vind het jammer dat de kerk als instituut dat gevoel niet meer over kan brengen. Ik denk dat de kerk een PR-probleem heeft. Veel mensen komen alleen met Kerst of Pasen naar de kerk, omdat er dan een veel specialere sfeer hangt. Eigenlijk zou je op de mensen moeten overbrengen dat die sfeer er altijd kan zijn."