Faig werd Frank

Ruim vier jaar geleden vluchtte Frank, die toen nog Faig Moestafaev heette, weg uit de voormalige Sovjetrepubliek Azerbeidjan. "Heel moeilijk daar," zegt Frank in asielzoekersnederlands. De familie Moestafaev had al sinds 1988 problemen. Van welke aard die problemen waren, wil hij niet precies zeggen. Absoluut dieptepunt was in elk geval de moord op zijn moeder. Frank vertrok naar Turkije, maar kon daar niet blijven. Volgens hem was dat omdat zijn moeder Armeense is en van die vermenging houden ze in Turkije niet."
Frank en zijn vrouw vluchtten verder naar Nederland en daar kwam hij in contact met Abel Huizenga. Huizenga is begaan met het lot van de asielzoekers en hij geeft hun Engelse les op het AZC.

Frank: "Abel gaf mij een Bijbel en die ging ik lezen. Ik was gelijk geïnteresseerd en zag dat er in dat boek geloof en hoop voorkwam. Ik voelde altijd al wel dat er iemand was die mij beschermde. Toen mijn vrouw en ik vanuit Turkije naar Nederland vluchtten, waren we soms echt in gevaarlijke situaties en de eerste zwangerschap van mijn vrouw was erg zwaar. Toen voelde ik echt dat er iemand achter mijn rug stond. Maar wie?"

Huizenga merkte dat Frank geïnteresseerd was in het christelijk geloof en dat de Bijbel hem fascineerde. Hij bracht Frank in contact met de Christelijke Gereformeerde Kerk in Apeldoorn. In de Veluwse stad hebben de kerken een unieke vorm van asielzoekersopvang ontwikkeld. Gezamenlijk zorgen zij ervoor dat er voor praktisch elke taal die in het asielzoekerscentrum gesproken wordt een bijbelstudiegroep is, die kan functioneren als huisgemeente voor de deelnemers. Elke kerk heeft daarbij een eigen taal geadopteerd. Zo zorgt de Christelijke Gereformeerde Kerk van Frank er bijvoorbeeld voor dat er een Russische bijbelkring is en de Bereagemeente verzorgt een bijbelkring in het Papiaments."

Frank las zijn Bijbel en voelde dat het waarheid was wat er stond: Als mens heb je de Here Jezus nodig om de verstoorde relatie met God te herstellen. Franks ontluikende geloof werd bevestigd in een droom, waarin hij een groot licht zag en iemand die zei: Ik ben het, Die is en Die was en Die komt. De jonge gelovige is te nuchter en te bescheiden om uitgebreid van de droom te willen vertellen. "Een droom blijft een droom."
Na verloop van tijd wilde Frank graag gedoopt worden. Helaas kon dat niet direct in de gemeente waar hij al kwam, dus gebeurde het in een andere gemeente, ergens in een recreatieplas op de Veluwe. "Toen ik s morgens van huis weg ging, was het slecht weer, maar bij de doop verscheen de regenboog. Ik ben niet bijgelovig, maar, ook al twijfelde ik niet, ik zag het toch als een bevestiging van God dat Hij mij kende. "Ik mocht mijn getuigenis geven waarom ik graag gedoopt wilde worden. Ik vertelde wie Jezus voor mij geworden was en dat mijn schulden in Hem kwijtgescholden zijn." Frank veranderde na zijn bekering zijn oude naam Faig in Frank. "Faig is de naam van een maangod en met die link naar mijn oude leven wilde ik niets meer te maken hebben."

De bel gaat. Voor de deur staan twee asielzoekers die sigarettenvloeitjes komen lenen. Zijn de vriendschappen van Frank veranderd sinds hij tot geloof gekomen is? Frank lacht wat verlegen om deze vraag. "Als je christen wordt, verandert alles. Zeventig procent van de bewoners van dit asielzoekerscentrum is moslim. Voor hen wil ik iets betekenen."
Franks gezinssituatie kan wel rekenen op onbegrip bij het islamitische deel van de inwoners van het AZC. Zijn vrouw is moslim en dat is voor hen niet te vatten. Frank: "Dat maakt de omgang met hen moeilijker. Gelukkig geeft het tussen mijn vrouw en mij geen problemen." Lachend: "Ik eet nu ook varkensvlees: Lekker! Maar ik koop het kant en klaar, want mijn vrouw wil het niet klaarmaken."

"Natuurlijk." Frank denkt even na: "Ik bid ervoor dat het gebeurt.. Ik zou zo graag willen dat mijn kinderen kunnen opgroeien in een christelijke omgeving, waar ze verantwoordelijkheid leren en rijp kunnen worden voor de maatschappij. In Nederland is dat mogelijk, in Azerbeidjan niet."

Frank lacht om de vraag of hij moeilijkheden verwacht als hij terug moet naar Azerbeidjan. Die kans is zeker aanwezig. "Het feit dat ik als christen terugkom, maakt het niet gemakkelijker." 95 procent van de bevolking van Azerbeidjan is moslim. Er zijn enkele religieuze groepen geaccepteerd, maar als je buiten de Russisch Orthodoxe Kerk het christelijk geloof praktiseert, ben je volgens Frank echt in gevaar. "Je mag christen zijn, maar er wordt een politiek spelletje gespeeld waardoor christenen het moeilijk hebben."
Toch zou Frank als hij terugmoest, willen vertellen over de schat die hij in Nederland vond. "God is bij mij, wat er dan ook gaat gebeuren."

Frank heeft nog wel eens vragen rondom het geloof. "Maar daarmee kan ik altijd bij Abel terecht. Abel: "Pas geleden zei hij dat hij het eigenlijk wel heel handig van Petrus vond om te zeggen dat hij de Here Jezus niet kende toen hem daar in de hof van Kajafas naar werd gevraagd. Anders was hij ook gevangen gezet en had hij nooit het Evangelie kunnen verkondigen, zei hij. Je moet dan veel uitleggen. Hoe het zit met eerlijkheid en uitkomen voor je geloof in de Here Jezus. Het valt mij op dat hij alles zo snel begrijpt."

Frank is de "Nederlandse mensen" dankbaar. "Ik ben heel tevreden met mijn huidige situatie. Ook ben ik heel blij dat mijn ogen hier geopend zijn en dat ik een dienst kan volgen in mijn eigen taal."
Ook over de integratie van allochtonen in de Nederlandse samenleving heeft Frank een mening. "De asielzoekers zouden veel minder moeite hebben met de integratie als ze slechts tien procent van de Bijbel begrepen. Daarom is het zo ontzettend belangrijk dat het Evangelie onder allochtonen verkondigd wordt."

Abel Huizenga over Frank: "Als ik mensen als Frank ontmoet, let ik er altijd op hoe de Heilige Geest Zijn werk doet. Ik merkte gelijk dat Frank begreep wat hij in de Bijbel las. Hij doorgrondde de dieperliggende betekenis voor zijn persoonlijk leven. Dat had ík hem niet verteld, dat maakte de Heilige Geest hem duidelijk. Met name zijn vasthoudendheid en zijn zoektocht in de Bijbel toonden aan dat hij echt christen wilde worden. Frank heeft geen speciale behandeling gehad. Hij heeft gewoon samen met anderen de bijbelstudies gevolgd. Pas toen het dopen in de kerk moeilijkheden opleverde, moest ik met hem een aparte weg op."