Jezus is mijn identiteit

Geen mens ontkomt aan deze zoektocht naar identiteit. Niemand heeft het in zich om alle voldoening in zichzelf te kunnen vinden. Iemand, die meent niet meer op zoek te zijn naar meer van zijn of haar echte identiteit, heeft te kampen met een vorm van misleiding door trots. De trots, die meent het volmaakte reeds bereikt te hebben, of anderen en uiteindelijk God niet meer nodig te hebben.
Op onze zoektocht naar identiteit ontdekken we keer op keer dat menselijke bronnen, (het vlees), steeds weer teleurstelt. Het zijn op zijn best tijdelijke plezierigheden of tijdelijke wandelstokken op onze reis.

Het beste wat ons kan overkomen op deze zoektocht, is het erkennen van je eigen zwakheden en de vervulling zoeken in je omgang met Jezus Christus. Naar Hem toegaan als de bron van kracht. Zo moeten we leren ons vertrouwen op de Heer Jezus te stellen in tijden van angst, bedreiging en intimidatie. Maar ook wanneer we overweldigd worden door de loop van omstandigheden. Klampen we ons dan vast aan Jezus, door Hem te blijven vertrouwen, of grijpen we naar andere troost en opbeurende middelen?
Hoe meer we groeien in onze relatie met Jezus, hoe meer Hij in ons gestalte krijgt en hoe minder we voor de problemen weglopen of naar verkeerde oplossingen grijpen. Het fundament waarop we kunnen bouwen aan oplossingen voor problemen in het leven is de Persoon Jezus Christus.

Wat voor Persoon was Jezus en hoe krijgt Hij tijdens deze zoektocht gestalte in mij?
Jezus was opmerkelijk welkom bij alle mensen. Mensen voelden zich op hun gemak in zijn aanwezigheid, terwijl Hij toch anders was en niet meedeed aan de daden van die diezelfde mensen. (Luc. 15:1)
Wat mensen tot Jezus aantrok was zijn liefde voor alle mensen. Hij had de mensen lief. En in die liefde werd zijn volmaakte Persoon openbaar. De volheid van zijn wezen als Persoon, of zoals Hij het noemde: de Zoon des Mensen, werd zichtbaar. In zijn Persoon zien we aspecten van de heerlijkheid van God. En dat trok mensen aan.
Maar ook het intuïtieve bewustzijn, dat Hij daarmee het antwoord is op alles wat wij niet zijn. Want iedere situatie, waarin Hij verscheen veranderde door zijn aanwezigheid. Waar Hij kwam, kwam ook nieuw leven.
Jezus is de bron voor alle noden die wij hebben. En wanneer wij ons met Hem identificeren, identificeert Hij zich met ons en krijgt zijn Persoon gestalte in ons.

De zoektocht is een proces. Een proces van groei, maar ook meer dan dat.
Een proces van groei, houdt in dat voeding nodig is. De voeding is nodig voor een gezond leven en essentieel. Zonder voeding sterft de relatie. Daarom dienen wij ons te voeden met het Woord van God, persoonlijke woorden van God en tijden van communicatie met Jezus.
Maar het proces is meer dan een proces van groei. Het is ook een queeste, een zoektocht, die maar voortduurt. Een zoektocht van de ziel, die tot rust wil komen. Dit dient herkend en erkend te worden, omdat de voeding in onze westerse wereld zo snel vertaald wordt met kennis. Terwijl de westerse wereld zo weinig plaats weet te geven aan de hunkering van de ziel.
Dat betekent dus actie: op weg gaan, zoekend. Het is je hele leven met Jezus delen en Hem onderdeel laten zijn van alles wat je doet en zegt – goed en kwaad. En Zijn Geest daarin een plaats geven van sturing en openbaring.

Daarom stuurt Jezus je er ook op uit. Op weg op een zoektocht. Onvolmaakt als je bent. Zonder diploma’s, zonder brevet. Maar met zijn Geest, die als een hulp naast je wandelt en de weg wijst. Dat is een leven van onderwerping en gehoorzaamheid aan een fluisterend stem vlakbij je. Die stem is gemakkelijk uit te schakelen. Immers, hij fluistert slechts en vergelijkt zich met een duif. Duiven komen aarzelend dichtbij, maar met één klap in de hand vliegen ze weg.
 
Dat roept de angst op om de zoektocht niet te beginnen. Hoe kan ik immers vertrouwen dat ik altijd naar die stem zal luisteren? Wel nu, dat kun je ook niet. En als je het zou kunnen, heb jij Jezus niet meer nodig.
Toch hebben christenen zekerheid van een geslaagde zoektocht naar identiteit, waarde en voldoening in het leven. Het kan gewoon haast niet mis gaan, want Jezus zelf geeft die zekerheid. Hij verklaart ons namelijk heilig. Reeds volmaakt!
Hij kijkt niet naar waar wij zijn, maar naar wat wij zullen worden. Hij ziet het eindproduct van Gods Meesterhand in ons. Dat betekent dat we op de reis best wel eens oponthoud zullen hebben, omdat wij de routekaart kwijt zijn, of zelfs fouten zullen maken, waardoor wij als het ware weer opnieuw moeten beginnen. Toch staat het eindresultaat vast. Jezus zal zich meer en meer in mij openbaren. Ik mag meer en meer op Hem gaan lijken. Maar dan moet ik wel met Hem op de weg gaan.
 
Henk Rothuizen