Dat Jos niet dol is op Duitsers wist de oplettende kijker al. In een ander tv-programma werd hem al eens gevraagd om in een Duitse kerk te preken over verzoening. "Als ik dat niet doe, moet ik niet meer op een kansel gaan staan zei hij toen na een diepe zucht". In Kaarten op Tafel vertelt hij of die ervaring hem heeft veranderd. "Als ik vroeger een klein Duits jongetje zag zwemmen die helemaal van niks weet en zijn vader hoorde roepen: Nicolas halt die mund zu dan gingen roets de haren overeind staan! Nu kan ik daar genuanceerder over denken, je kunt niet een heel volk nadragen wat een paar gekken ooit bedacht heeft."
 
Aan de hand van een filmfragment praten Michiel en Jos over de opstanding van Jezus. Voor Jos maakt het niet uit of dit nu echt gebeurd is of niet, de waarde blijft even groot: "Wat is nou belangrijker, dat hij geleefd heeft of dat hij is opgestaan?" Michiel antwoordt resoluut: "Beiden! Als hij alleen het ene gedaan heeft en niet het andere, is de rest drijfzand. Dan is Jezus alleen maar een voorbeeld dat mij frustreert, omdat ik daar toch niet aan kan tippen."
 
Verrassend is het verhaal rond Jos zijn eerste zoen. "Dat was mijn buurmeisje, Rietje ter Aalst, een katholiek meisje. Daar zijn er nog velen op gevolgd. Die liefde was nog tamelijk onschuldig. De eerste echte zoen die te maken had met lichaam en ziel, dat was Marion: een hele mooie meid op de Middelbare school. Dat het daarna anders liep blijkt verder uit het gesprek dat zaterdag vanaf 23.05 uur op Nederland 1 te zien is.